Over mij – Praktijk Coddiwomple

‘Mijn verhaal’

Ik ben Anneke van den Berg

Nieuwsgierig zijn, leren, ontdekken en verbanden leggen lopen als een rode draad door mijn leven. Ik wil graag begrijpen wat mensen beweegt, waarom we doen wat we doen en wat er gebeurt wanneer we anders leren kijken naar iets wat lange tijd vanzelfsprekend leek.

Die nieuwsgierigheid neem ik ook mee in mijn werk.

Ik houd ervan om samen te onderzoeken, te sparren en verrast te worden door een ander perspectief. Want hoe meer ik leer, hoe sterker ik ervaar dat kennis niet betekent dat je het antwoord voor een ander al weet. Ieder mens brengt een eigen verhaal, persoonlijke ervaringen en een eigen kijk op de wereld mee.

Dat maakt mijn werk voor mij iedere keer weer opnieuw interessant.

Vrouw wandelt met haar hond door een open landschap.

‘Mijn eigen weg heeft mijn blik gevormd’

Mijn weg naar dit werk is niet vooraf uitgestippeld.

Een periode van ernstige fysieke beperkingen heeft mijn leven lange tijd sterk bepaald. Uiteindelijk ben ik aan mijn bekken geopereerd en is ook ons leven als gezin anders gelopen dan we ooit hadden gedacht. Dat ik later weer zou kunnen studeren, werken en leven zoals ik nu doe, dat kon ik toen niet overzien.

Die periode heeft mij veel geleerd. Niet alleen over doorzetten en hoop houden, maar juist ook over accepteren dat sommige dingen zijn zoals ze zijn.

Ik ontdekte hoe groot het verschil kan zijn tussen blijven proberen het leven te laten passen bij hoe je had bedacht dat het moest verlopen, en werkelijk erkennen wat er op dat moment is. Juist dat gaf mij opnieuw mogelijkheden om te kijken: wat is er wél, wat vertelt mijn lichaam mij, wat voel ik en wat wil ik daarmee?

Ik leerde mijn gevoel en lichamelijke signalen steeds serieuzer te nemen. Een knoop in mijn buik niet terzijde te schuiven omdat die op dat moment niet goed uitkomt, maar opmerken en erkennen als informatie. Mijn hoofd hoeft niet als enige te bepalen welke richting passend is.

Dat betekent voor mij niet dat ieder gevoel gevolgd moet worden of dat denken minder belangrijk is. Juist de samenwerking vind ik interessant: hoofd en lichaam, denken en voelen, bewust en onbewust.

Wat we onderweg meenemen

Ook mijn kijk op patronen is door de jaren heen veranderd.

Als kind groeien we op binnen omstandigheden waarop we maar beperkt invloed hebben. We doen ervaringen op, trekken conclusies, nemen overtuigingen mee en ontwikkelen manieren om met onszelf, anderen en situaties om te gaan.

Die vroege ervaringen kunnen als het ware een eerste blauwdruk vormen. Maar die blauwdruk is geen onveranderlijk bouwplan.

Wat ooit logisch of helpend was, hoeft niet te bepalen hoe je de rest van je leven denkt, voelt of reageert. Als volwassene kun je opnieuw kijken naar wat je hebt meegenomen: wat hoort nog bij mij, wat heeft mij geholpen, wat past niet meer en wat ontdek ik nu?

Dat vind ik ook in mijn werk boeiend. Niet alleen zien dát iemand iets doet, maar nieuwsgierig blijven naar wat er achter een reactie, overtuiging of patroon schuilgaat, welke betekenis het heeft en wat het probeert te bereiken.

Een spoor dat ik ben gaan volgen

Toen ik met mijn opleidingen begon, kwamen er kinderen en later volwassenen met hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit op mijn pad. Dat was geen doelgroep die ik vooraf bewust had gekozen. Ze kwamen eigenlijk als vanzelf.

En er gebeurde iets

Ik herkende dingen, werd nieuwsgierig en merkte hoeveel plezier ik beleefde aan deze ontmoetingen. Aan het sparren, de associaties, onverwachte verbanden en verschillende manieren van kijken. Aan horen hoe iemand de wereld ervaart, wat hem of haar opvalt en welke oplossingen of manieren iemand zelf al heeft gevonden.

Ik ben dat spoor gaan volgen

Dit bracht nieuwe inzichten en ervaringen. Niet alleen professioneel; wat ik leerde gaf mij ook nieuwe perspectieven op mezelf en op mensen die dicht bij mij staan.

Inmiddels begeleid ik veel kinderen en volwassenen bij wie hoogbegaafdheid, hoogsensitiviteit of beide een rol spelen. Het is een doelgroep waar ik bijzonder graag mee werk.

Niet omdat er één manier bestaat waarop een hoogbegaafd of hoogsensitief mens denkt of voelt. Juist het tegenovergestelde spreekt mij aan: de eigenheid, de kleur, de onverwachte associaties en de verschillende manieren waarop mensen hun wereld waarnemen en betekenis geven.

‘Het verleden doet ertoe. Maar het hoeft niet de plek te zijn waar we blijven staan.’

Leren houdt voor mij niet op

Als studeren een beroep zou zijn, zou ik het waarschijnlijk onmiddellijk doen.

Ik houd van nieuwe dingen leren en ontdekken. Wat ik tijdens opleidingen, in mijn verdere verdieping, in mijn werk en in mijn eigen leven leer, komt niet in afzonderlijke vakjes terecht. Het wordt onderdeel van de manier waarop ik kijk, luister, verbanden leg en werk.

Ik leer ook van de mensen die ik begeleid, van collega’s en van de gesprekken en ervaringen die ik opdoe. Soms door iets te lezen of te bestuderen. Soms door iets op mezelf toe te passen en te ervaren wat het doet. De ene keer vraagt een vraag om actief onderzoek, de andere keer juist om tijd. Om iets te laten sudderen. Of om buiten in de natuur te wandelen en te merken wat er dan ontstaat.

Ik evalueer, stel bij en blijf ontdekken

Ontwikkeling heeft voor mij dan ook geen eindpunt. Een nieuw inzicht kan je blik op jezelf of de wereld veranderen.

Wat je werkelijk hebt geleerd of ervaren, neem je mee in wat daarna komt.

Wat kun je van mij verwachten?

Ben je benieuwd of therapie bij Coddiwomple bij jou past? Je bent welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

We bespreken wat je bezighoudt, waar je naar op zoek bent en wat je van begeleiding verwacht. Zo kijken we samen of mijn manier van werken bij jou aansluit.

Kennismaken?